Reisverslag Manon de Bresser (2012)

"In de maand oktober van het jaar 2012 heb ik ruim drie weken vrijwilligerswerk gedaan in het PAK-weeshuis in Bua, Zuid-Sulawesi. Het was voor mij echt een prachtige ervaring! Mijn tijd in het weeshuis heb ik helemaal naar eigen interesse kunnen invullen. Ik was geheel vrij om datgene te doen wat ik leuk vond. Iedereen is zo blij dat je er bent en ze vinden het dan ook belangrijk dat jij een leuke tijd hebt.
Tijdens mijn tijd in het weeshuis waren er nog drie andere vrijwilligers aanwezig. Samen met hen organiseerden we veel activiteiten voor de weeskinderen. We hebben bijvoorbeeld pannenkoeken met ze gebakken, bellen geblazen, armbandjes en pompoms gemaakt, gevoetbald, gezwommen bij een waterval, gezwommen in een zwembad, noem maar op. Ook reikten Yossie en Manaek ons allerlei dingen aan die we konden gaan doen tijdens ons verblijf in het weeshuis. Zo leerden we niet alleen het dorp Bua heel goed kennen, maar ook de omgeving. Zo vonden de kinderen van het weeshuis het ook super leuk om samen met ons naar de toeristische trekpleisters te gaan en ons hun tradities te laten zien. Zo heb ik niet alleen van de kinderen van het weeshuis mogen genieten, maar ook van de omgeving en de cultuur rondom het weeshuis.
Om een beetje een beeld te geven van hoe de dagen in het weeshuis er uitzagen, zal ik een klein overzichtje geven:

's Morgens staat iedereen om 5 uur op. Alle kinderen hebben hun eigen taken in het weeshuis en dit is dan ook het eerste wat ze doen als ze opstaan. Als vrijwilliger check je of iedereen uit bed is, of de kinderen de taken doen en/of je helpt de kinderen mee. Over het algemeen doen de kinderen goed hun taken. Ze zijn heel zelfstandig. Zelfs de jongste van 5 jaar. Als de taak is gedaan hijsen de kinderen zich in hun schooluniform en schuiven dan aan bij het ontbijt. Als de kinderen helemaal klaar zijn, tussen 6 en half 7, gaan ze lopend naar school. Als vrijwilliger kan je de kinderen ook naar school brengen als je dat leuk vindt. Dit geldt met name voor de jongste kinderen. Als de kinderen op school zijn is er voor de vrijwilligers tijd om: activiteiten voor te bereiden, schoon te maken, boodschappen te doen, te helpen bij de crèche, vrijwilligerswerk te doen op de lokale scholen, te rusten, naar het stadje Rantepao te gaan etc. Eigenlijk wat je zelf wil. Ik en de andere vrijwilligers hebben ervoor gekozen om mee te helpen met de Engelse les op de basisschool in de buurt.


Vanaf 11 uur komen de kinderen één voor één weer thuis en dan kan er gezellig gespeeld worden of worden meegeholpen met de klusjes. Rond half 1 gaan we lunchen. Meestal staat rijst op het menu, maar dit is mij nooit gaan vervelen. Yossie en Manaek zijn super goede koks en zetten elke dag weer heerlijk eten op tafel. Ook hielden ze rekening met het pepergehalte van de gerechten. Als je niet van pittig houdt, dan krijg je gewoon sambal zonder pepers, lekker! Yossie en Manaek maakten voor ons ook wel eens westers eten klaar. Ook heel lekker, maar ik vond het ook geen probleem om elke dag rijst te eten. Ik vond het heerlijk! We kregen trouwens wel elke dag een westers ontbijt: Amerikaanse boterhammen met hagelslag of zelfgemaakte jam. Dat vond ik wel heel fijn, want rijst bij het ontbijt hoeft voor mij ook weer niet.

Na de lunch hebben de kinderen 'playtime' tot 14:00 uur. Tussen 14:00 uur en 15:00 moeten de kinderen een uur slapen. Vanaf 15:00 uur tot 17:00 uur is het weer playtime of tijd voor klusjes. In deze tijd kunnen wij als vrijwilligers dan ook een activiteit plannen. Vinden de kinderen geweldig! En wij natuurlijk ook ;) Van 17:00 uur tot 18:00 uur is het ‘studytime’. Alle kinderen moeten dan huiswerk maken en wij hielpen ze hiermee. Ook hebben we in het weeshuis zelf enkele Engelse lessen gegeven aan de kinderen van het weeshuis en de kinderen uit de buurt. Heel erg leuk, want alle kinderen doen heel enthousiast mee.
Na 18:00 uur nog een uur ‘playtime’ en klusjes en dan is het om 19:00 uur ‘praytime’. Met zijn allen zitten we om twee tafel en de kinderen zingen liedje, bidden en lezen voor uit de bijbel. Heel bijzonder om mee te maken. Na het bidden is het etenstijd. Na het eten klusjes en televisie kijken tot 21:00 uur en dan naar bed.

Verder hebben we tussen deze dagen door nog verschillende uitstapjes gemaakt. Zo zijn we gaan raften, hebben we een tour door Toraja gemaakt en zijn we naar een traditioneel buffelgevecht, bruiloft en begrafenis geweest. Stuk voor stuk allemaal aanraders om te doen! Dus naast het vrijwilligerswerk hebben wij ook nog kunnen genieten van de cultuur en landschap van Toraja. Het was voor mij een prachtige ervaring die ik iedereen aan kan raden!

Groetjes,

Manon"